شادی هردو جهان بی تو مراجز غم نیست

شادی هردو جهان بی تو مراجز غم نیست

جنت بی توعذابش ز جهنم کم نیست

در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری

عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست

حرم قرب خدارا که دل عاشق توست

طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست

بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند

هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست

نیست بر خامشی آتش دوزخ سیلش

از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست

تا خدایی خدا هست لوای تو به پاست

زانکه جز دست خدا حافظ این پرچم نیست

هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند

که به جز رأیت عشق تو در این عالم نیست

دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت

با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست

ملک هستی همه ماتمکده‌ی توست حسین

جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست

گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند

اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست

گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم

که جراحات تنت را به از این مرهم نیست

تو به جا ماندی و ظالم اثرش هم شد محو

پایه ظلم که در دار جهان محکم نیست

سائل تو است کسی کز تو تو را خواهد و بس

آنکه شد طالب تو در طلب درهم نیست

سینه کردی هدف تیر که میدانستی

زنده بی مرگ تو دین نبی اکرم نیست

هیچ مظلوم همانند تو در قلزم خون

سر جدا با گلوی تشنه کنار یم نیست

دانلود ادعیه و زیارت

دانلود زیارت عاشورا ، دعای سمات ، زیارت جامعه کبیره ، زیارت آل یاسین ، دعای توسل ، دعای عهد ، دعای کمیل ، امین الله ، مناجات امیرالمؤمنین در ادامه مطلب...

دست علمداری تو

دست علمداری تو،قطع نیست

دست که گیرد زدست ،قطع نیست

دست علمدار توغوغا کند

دست گدائی منم ،قطع نیست

گوشه ی چشمت به جهان شهره است

 گوشه ی چشم تو زمن، قطع نیست

ارض که دارد زتو التماس

عرض نیازم زتو ،قطع نیست

مشق شبم نام دل آرای توست

اشک شبم قطع بود ؟،قطع نیست

درددل وناله ی شبگیر من

راه عراق است که آن ، قطع نیست

گرچه بود قطع راه زمین

راه دل ومستی آن ،قطع نیست

خدایا به دستان جابجا شده با بال ابوالفضل علیه السلام از باقیمانده ی غیبت مولاناالمهدی عجلل الله روحی فداه صرف نظر بفرما.

برگرفته شده از وبلاگ آه القمه

ای بسته بر زیارت قدّ تو قامت آب

ای بسته بر زیارت قدّ تو قامت آب
شرمنده مروت تو تا قیامت آب

در ظهر عشق، عکس تو لغزید در فرات
شد چشمه حماسه ز جوش شهامت آب

 
دستت به موج داغ حباب طلب گذاشت 
اوج گذشت دید و کمال کرامت آب

بر دفتر زلالی شط خط «لا» نوشت
لعلی که خورده بود ز جام امامت آب

لب تر نکردی از ادب، ای روح تشنگی 
آموخت درس عاشقی و استقامت آب

ترجیع درد را ز گریزی که از تو داشت 
سر می‌زند هنوز به سنگ ندامت آب

از نقش سجده کرده نخل بلند تو 
آیینه‌ای‌ست خفته در آه ملامت آب

از ساغر سقایت فضلت قلم کشید
گسترد تا حریم تفضّل ز عامت آب

زینب، حسین را به گل سرخ خون شناخت 
بر تربت تو بود نشان و علامت آب

از جوهر شفاعت سعی‌ات بعید نیست
گر بگذرد ز آتش دوزخ سلامت آب

می‌خوانمت به نام ابوالفضل و شوق را 
در دیدگان منتظرم بسته قامت آب 

آمد به آستان تو گریان و عذرخواه
به عزم پای‌بوسی و قصد اقامت آب

خسرو احتشامی